Castrvm et Arena

Kończy się marzec. Rzymianie poświęcili ten miesiąc bóstwu wojny- Marsowi. To wtedy symbolicznie wznawiano, zawieszone na czas zimowy, działania wojenne. Uczcijmy ten czas wizerunkiem Marsa ze zbiorów Museum of Fine Arts w Bostonie.

Odkrycie w Sutton Hoo chodziło za mną od dłuższego czasu. Znałem je pobieżnie ze studiów, jednakże z racji nikłego zainteresowania przełomem Antyku i Średniowiecza, nie wgłębiałem się za bardzo w szczegóły. Aż do niedawna, gdy w trakcie buszowania po sieci trafiłem na artykuł w Wikipedii nt tego stanowiska.

Ponownie grzebiemy w zasobach Metropolitan Museum . Oświetlamy sobie przy tym drogę ciekawą lampką oliwną.

Internet obiegła ostatnio informacja o odnalezieniu w środkowej Anglii unikatowej, starożytnej tarczy. Zobaczmy co wiemy dotychczas o tym niesamowitym zabytku.

Tknięty patriotycznymi uniesieniami, wywołanymi przez Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej (zwany potocznie Dniem Flagi ), postanowiłem się przyjrzeć temu jak widzieli chorągwie Rzymianie we wczesnym cesarstwie.

Żołnierz rzymski był bardzo zajętym człowiekiem. Oprócz oczywistej dla wojskowego działalności w postaci walki, wykorzystywano go w charakterze taniej siły roboczej przy budowie mostów, dróg, akweduktów i innych dobrodziejstw rzymskiej cywilizacji. Nie bez znaczenia były także obowiązki stricte porządkowe- służba więzienna, straż na tzw. stationes czy, mówiąc współczesnym językiem,  kontrola tłumów. Narzędziem nadającym się do wszystkich tych zadań był fustis .

Czyli w dosłownym tłumaczeniu pancerz łuskowy. Zapraszam do lektury mojego krótkiego opracowania tego typu zbroi. Pancerz łuskowy wieńczy stos oręża zdobytego na Dakach. Kolumna Trajana.

Zapasowa broń, równorzędny towarzysz miecza, odpowiednik scyzoryka, symbol statusu czy pięknie wyglądająca inwestycja w kruszec? A może wszystkiego po trochu? Przed Wami rzymski sztylet- pvgio . Pvgiones na monecie upamiętniającej wydarzenia Id Marcowych.

Po dłuższej przerwie kolejny post i następna porcja różności z naukowo- rekonstrukcyjnego świata. Lecimy! Ślepy harfista. Fragment fresku z grobowca urzędnika Nakhta.

Pamiętacie jeszcze ten wpis ? Wspominałem w nim między innym o hełmach, przedstawionych na mogunckich reliefach. Na czaszach zamiast "brwi" widniały rybki, czy też delfiny.  Złożyło się, że nasz contubernialny kolega Rogatvs, zażyczył sobie takie cacko. W pracowni braci Pustelaków powstało więc dzieło sztuki kowalskiej. Rzeczony hełm.

Powracamy do tematyki walk gladiatorów. Jednym z najbardziej enigmatycznych, dziwacznych a jednocześnie ciekawych typów zawodników jest crupellarivs. Ten typ gladiatorów pojawia się w źródłach niezmiernie rzadko. Dysponujemy dosłownie jednym przekazem pisemnym oraz jednym  zabytkiem.  Obłędny Rycerz

Jedzie okazałość i postrach nieprzyjaciela. Cytat z tytułu posta pochodzi z listu werbunkowego, jaki wyszedł z kancelarii króla Stefana Batorego. Wymienia on wyposażenie niezbędne dla każdego z husarzy. Pojawiają się też słynne skrzydła oraz cytat obalający większość mitów narosłych wokół tego elementu ekwipunku słynnej jazdy :) Wygląd budzący grozę i ogólnie pojęty lans- te cechy znalazłyby też uznanie wśród żołnierzy innej Rzeczypospolitej...

Dzisiaj upieczemy kilka pieczeni rzymskich na jednym ogniu. Będą Celtowie, Rzymianie, kowalstwo i morskie stworzenia.

Dzisiaj pochylimy się na jedną z najpopularniejszych par gladiatorskich okresu pryncypatu. Mowa o parze retiarius- secutor (lub inaczej contraretiarius). Fragment mozaiki  z II w. n. e. przedstawiający walkę retiarius- secutor. Doskonale widoczne detale ubiorów i broni. Walce przygląda się sędzia ( summa rudis ). Nenning, Niemcy

Na wieczór piękny zabytek znajdujący się obecnie w zbiorach Staatliche Museen w Berlinie.